Ozonun Tarihçesi

Ozon tedavisi ilk olarak bulunmasından 16 yıl sonra homeopath Joseph Lloyd Martin tarafından (Cleave's Biographical Cyclopædia and Portrait Gallery of the United States by Egbert Cleave 1878), ilk olarak ameliyathanelerin dezenfeksiyonunda ve cerrahi aletlerin sterilizasyonunda kullanılmıştır.
Zaman içerisinde teknolojinin gelişmesi ile birlikte uygulama çeşitliliği ve uygulama şekilleri gelişmeye başlamış ve günümüzdeki modern cihazlar ve uygulama tekniklerine ulaşılmıştır.

Ozon Tedavisi Nedir?

1956 yılından beri tıpta kullanıma sunulan ozon tedavisi çeşitli şekillerde uygulanabilmektedir.
Son yıllarda yapılan çalışmalar bize ozonun farmasötik (tedavide kullanılabilir) tedavi edici etkilerini gösterdikçe ozon endikasyaonları da artmaktadır.
Çeşitli şekillerde kullanılmakla beraber ozon başlıca majör (kan ozonlanması), minör (kan aşısı), torbalama ve kupa tedavileri (cilt üzeri), intraartiküler (eklem içi), intra auriküler (kulak içi), rectal (barsak ozonlaması), sauna uygulamaları (cilt uygulaması), cilt altı şeklinde belirlenebilir.

Ozon tedavisi seanslar şeklinde yapılır. Yapılam sebebi ile değişmekle birlikte seans sayısı ve dozu değişkenlik gösterir.
Seanslar ilerledikçe hasta terafından etkisi farkedilmeye başlanır. Senede iki kür şeklinde 10'ar seans uygulanması genel kuraldır. Seans süreleri uygulama şekline göre 10-30 dakika arasında sürebilmektedir.
Uzman kişiler tarafından yapıldığı sürece herhangi bir yan etkisi yoktur. Herhangi bir yan etkisi yoktur.

Ozon Tedavisi Nasıl Uygulanır?

1) Majör Ozon Tedavisi: Bu metod extracorporal dediğimiz damar dışında ozonlanan kanın tekrar dolaşım sistemin verilmesi olarak tarif edilebilir. Hastalardan belirli miktarlarda alınan kan steril şartlarda ozonlanarak hastaya tekrar verilir. Çok etkili bir yöntemdir. Yaklaşık 20 dakika sürer. Endikasyonuna değişmekle beraber en az 10 seans yapılmalıdır. Bu tedavide alınan kan yine yapılma endikasyanuna göre değişmekle birlikte 50-270cc arasında değişebilir.
Majör ozonterapi pek çok durumda kullanılabilir. Genel iyilik hali, anti-aging, akut ve kronik viral hepaptitler, bazı karsinomalar, dolaşım bozuklukları (diabet, arteriosklerozis) ve hiperlipidemi (Gumulka J, Smith L: Ozonation of cholesterol. J. Am Chem Soc 1983;105(7): 1972-1979. Smith LL: Cholesterol autoxidation of lipids. Chemistry and Physics of Lipids. 1987;44:87-125). Kemik remineralizasyonunu sağladığı için osteoporoziste kullanılabilir. (Riva-Sanseverino E: The influence of ozone therapy on the remineralization of the bone tissue in osteoporosis. OzoNachrichten 1987;6:75-79). Karaciğer reperfüzyon hasarını önler

2) Minör Ozon Tedavisi: Bu tedavide belirli miktarlarda alınan kan ozonlanarak kas içine uygulanır. Genellikle asthma, acne (sivilce), bazı allergic durumlarda ve bazı karsinomalarda kullanılan yöntemdir. C: ozontherapie als adjuvans in der onkologie. OzoNachrichten 1983;2:4. 24. Washuttl J, Steiner I, Szalay S: Untersuchungen uber dieauswirkungen von ozon auf verschiedene biochemische parameter bie blutproben in vitr Erfahr hk 1979; 28:76618,23,24]

3) Torbalama ve vakum tedavisi: Özellikle iyileşmeyen yaraların tedavisinde kullanılan bu yöntemde ozon uygulanacak alana lokal olarak ozonun etki etmesi sağlanır.

4) Rectal Ozon Uygulamaları(insuflasyonu): Ozon gazının rectal olarak verilmesi yöntemidir. Bazı araştırmacılar en az majör ozon tedavisi kadar etkili olduğunu söylemektedir.Daha çoğunlukla majör tedavinin uygulanamadığı durumlarda ve barsak içi patolojilerde tercih edilir.

5) İntraartiküler Ozon Tedavisi: Eklem içine ozon gazı verilerek yapılan ve eklem kıkırdaklarının kendisini tamir etmesini sağlayan bir yöntemdir.

6) İntraauriküler (kulak içi uygulamaları): Kronik ototis media ve akut duyma kayıplarında endikedir.


Ozon Tedavisinin Kullanıldığı Hastalıklar

1. Dolaşım problemleri: Arteriel yetmezlikler, arteriosklerozis,
2. Kronik viral rahatsızlıklar (HBV, HCV, Herpes tip-I, HIV, HPV)
3. Kronik yorgunluk sendromu,
4. Metastatik kanser ve kemoterapi destek tedavisi,
5. Yaşam kalitesi ve performans artırımı,
6. Anti-aging ve detoks,
7. Vaskülopatiler, kronik alt extremite ülserleri (arteriosklerozis, burger, şeker hastalığı)
8. Nekrotik ülserler ve distrofik durumlar.
9. Skleroderma, reynoud fenomeni,
10. Atopik dermatitis, psöriazis, egzema,
11. Cerebral iskemia,
12. Zona,
13. Retinal dejeneratif rahatsızlıklar,
14. Otoimmün hastalıklar